piątek, 9 września 2016

Zabawy ruchowe dla dzieci w wieku przedszkolnym: zabawy rzutne i z elementem toczenia, zabawy z elementem równowagi, zabawy kształtujące postawę ciała.

/Grafika: freepik.com/

Dzisiaj druga część propozycji zabaw ruchowych. Pierwsza część spotkała się z z tak dużym zainteresowaniem dlatego stwierdziłam, że na blogu będą pojawiać się częściej posty z różnymi pomysłami na zabawy. 

Zabawa: Stonoga.
Niezbędne pomoc: piłka.
Dzieci siadają w jednym rzędzie blisko siebie, w siadzie skrzyżnym, dłonie trzymając z boku, na podłodze tworząc "nogi stonogi". Zabawa polega na tym, że pierwsze dziecko toczy piłkę do drugiego siedzącego za nim, ten do następnego, itd. 
Przy większej ilości dzieci można utworzyć dwa rzędy.

Zabawa: Traf w środek koła.
Niezbędne pomoce: woreczki, skakanki, tamburyn.
Każde dziecko dostaje woreczek do ręki i maszeruje przy dźwiękach tamburynu przekładając woreczek z ręki do ręki, nad głową, za plecami, przed sobą. Gdy instrument milknie stają przodem do koła utworzonego ze skakanek i wrzucają woreczki do środka. Brawami nagrodzone jest dziecko, któremu uda się trafić najbliżej środka. 

Zabawa: Imiona.
Niezbędne pomoce: piłki.
Dzieci dzielone są na kilkuosobowe grupy i ustawiają się w szeregu. Naprzeciwko każdego szeregu stoi jedno dziecko z piłką - zgadujący. Zgadujący rzuca piłkę kolejno do dzieci z szeregu i wypowiada ich imiona. Dzieci łapią piłkę i odrzucają ją z powrotem wymawiają swoje imię. Gdy ostatnie dziecko złapie piłkę, zamienia się miejscem i staje się zgadującym. 
Gra jest o tyle fajna, że możemy ją modyfikować na wiele różnych sposobów wymyślając różne polecenia dla zgadującego. Na przykład może zamiast imion wydawać polecenia: trzy przysiady, dwa podskoki, itp. 

Zabawa: Bitwa na kule.
Niezbędne pomoce: gazety do papierowych kul, każde dziecko ma wykonać dwie.
Salę dzielimy na dwie części. Dzieci dzielimy na dwie grupy. Każda grupa wykonuje swoje kule. Na sygnał nauczyciela zaczyna się bitwa na kule - dzieci rzucają swoje kule na pole przeciwników. Najpierw rzucają swoje, a potem przerzucają te kule, które spadną na ich część. Po kilku minutach nauczyciel przerywa bitwę i następuje liczenie. Wygrywa ta drużyna, która ma najmniej kul na swoim polu. 

Zabawa: Sroczki złodziejki.
Niezbędne pomoce: szarfy i woreczki.
Dzieci - sroczki - fruwają po sali pomiędzy gniazdami - szarfami ułożonymi w kółka. W niektórych gniazdach znajduje się woreczki, a niektóre są puste. Dzieci biegają na palcach w rytmie wystukiwanym przez nauczyciela na trójkącie. Gdy milką dźwięki podbiegają do najbliższego dowolnego gniazdka i palcami stopy chwytają woreczek. Potem skacząc na jednej nodze przemieszczają się do najbliższego pustego gniazda. 

Zabawa: Rysujemy kółka.
Dzieci stoją w luźnej gromadce. Stojąc na jednej nodze, drugą podnoszą w górę i rysują w powietrzu kółka - na zmianę duże, małe, prawą nogą, lewą nogą. 

Zabawa: Koparka.
Dzieci stoją w luźnej gromadce. Naśladują pracę koparki do słów rymowanki:
Powolutku idzie w górę.                          Powolne podnoszenie w górę nogi lekko ugiętej w kolanie,
Powolutku idzie w dół.                            opuszczanie nogi i oparcie stopy na palcach, 
Teraz zgarnia łychą ziemię.                      przesuwanie do siebie stopy i dostawienie do drugiej nogi,
I gotowy pierwszy dół.                             podskok z obrotem w prawo.
W kolejnych powtórzeniach zmiana nogi oraz zmiana liczby na drugi dół, trzeci dół, itd.

Zabawa: Zabawa z laską.
Niezbędne pomoce: laski gimnastyczne, po 1 dla każdego dziecka.
Dzieci biegają po sali w dowolny sposób przeskakując przez rozłożone po sali laski. Na sygnał nauczyciela dobiegają do przyborów i siadają w siadzie skrzyżnym trzymają oburącz laski za końce. Nauczyciel podaje różne hasła: Klatka piersiowa, szyja, nos, oczy, nad głową, jak najwyżej nad głową, za głowią, itd. 

Zabawa: Koty pod płoty.
Niezbędna pomoc: ławeczka gimnastyczna.
Dzieci ustawione są na czworakach w luźnej gromadce i poruszają się tak po sali. Na hasło koty pod płoty przechodzą pod ławeczkami czołgając się. 

Zabawa: Podawanie woreczka.
Niezbędna pomoc: woreczki i tamburyn. 
Dzieci leżą na brzuchu twarzami do siebie. Jedno dziecko z pary trzyma woreczek i rzuca go do drugiego, na sygnał dawany przez nauczyciela tamburynem. Sygnał nadawany jest raz szybciej, raz wolniej.

 Zabawy ruchowe cz.1

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz